Terugblik tweede helft van het baan seizoen van Ioann
Eindelijk de terugblik op de tweede helft van mijn baan seizoen. Vorige mail heb ik jullie verteld over mijn eerste vier wedstrijden. Waarin ik ook heb verteld over mijn kleine struggles in Portugal, omdat mijn lichaam niet 100% was. Dit speelde zeker mee in de eerste wedstrijden. Maar het doel is er nog altijd. EK u23 Bergen. Hoewel ik al drie keer PR had gelopen, had ik toch al gehoopt dat ik de limiet zou hebben. Ik moet vertrouwen blijven houden en niet te veel bezig zijn met de limiet. Voor dat ik weer terug ga naar de 1500 meter, doe ik nog twee 800 meters voor de snelheid. 9 juni – 800 meter Hengelo FBK Games voorprogramma. De eerste 800 meter van het seizoen is altijd spannend. Voor mij voelt het altijd als een lange sprint, na het eerste rondje vraag ik me altijd af hoe ik dit nog een ronde ga volhouden. Ik weet ook totaal niet waar ik sta op dit moment op deze afstand, dus ik ga er lekker onbevangen in. Ik voel me wel goed, 30 min voor de start doe ik nog even een 200 meter op 800 meter tempo. Althans, dat was de bedoeling, maar het enthousiasme nam de overhand. Ik moest tussen de 26,0-26,5 lopen, maar de stopwatch van Guido zei toch echt 24,6. Ik loop naar Guido zonder dat ik de tijd weet en zeg. “Dit voelde wel lekker, ben even gereset” Hij moet lachen en zegt “Hij was aan de harde kant, maar je ziet er scherp uit”. Ik hoef niet de tijd te weten op dat moment. Maar zijn gezicht sprak boekdelen. Ik heb er echt echt heel veel zin in. Ik voel me goed en ik loop met een big smile het stadion in. Je moet genieten van deze momenten. In het FBK stadion, met de subtop van de 800 meter, geen druk en niet jouw afstand. Ik geniet! We worden in onze banen gezet en op dit moment denk ik vrij weinig. Het startschot klinkt en vanaf dit moment begint het freestylen. Na meter 100 was mijn wedstrijdplan (rustig invoegen op de vierde/ vijfde positie) volledig door de wc gespoeld. Het voelde zooo makkelijk dat ik achter de haas belandde. Ik hield na 200 meter wel een heel klein beetje in, in de hoop dat iemand over wilde nemen. Maar niemand wilde, dus dan gaan we er zelf wat leuks van maken. Op 400 meter stapt de haas al uit. Wat ik best vroeg vond, maar hij kon het tempo al niet meer aan. Ik probeer te versnellen van 500 naar 600 meter en verwachtte in de tussentijd wel al ingehaald te worden. Maar niemand kwam. Wat een bijzondere wedstrijd, ik was alles behalve de favoriet. Wat gebeurt hier. Ik probeer nog eens door te versnellen en toen voelde ik opeens iemand naast me komen. Al heel snel was hij voorbij me en het was niet een iemand, het waren er ook geen twee, het bleef ook…
















