Ik neem jullie terug naar het begin van seizoen 2025. Na een lange, mooie en leerzame winter. Waarin ik echt mijn beste winter ooit heb gehad. Zijn we in april weer vertrokken naar Monte Gordo om ons voor te bereiden op het baanseizoen. Hier gaan we ervoor zorgen dat we wedstrijd fit worden, wat betekent dat we iets hardere en specifieke trainingen gaan draaien. Voor mij zal het veel in teken zijn van de 800 meter en 1500 meter, want ik moet echt nog aan mijn snelheid werken. Helaas ben ik een klein beetje overbelast geraakt in Portugal, waardoor ik niet alles 100% heb kunnen doen. Maar ik weet en voel dat ik fitter ben dan ooit. Dus in de week dat we terug komen, loop ik mijn eerste wedstrijd van het seizoen in Lisse.
10 mei – 1000m Lisse
Ik heb mooie herinneringen aan deze wedstrijd. Zo won ik twee jaar geleden het voorprogramma op de 3000 meter in een mooi PR en vorig jaar won ik het hoofdprogramma 1000 meter. Dus ik ben de “titelverdediger”. Dit jaar staat er wel een iets sterker veld aan de start, waaronder team en huisgenoot Dion Eijssen. Ik weet dat hij fit is en zeker een van de sterkere is van het veld. Dus ik verwacht wel dat hij direct achter de haas zal zitten. Hoewel ik misschien niet de beste voorbereidingen heb gehad, denk ik dat ik het hem wel moeilijk kan maken. Mijn plan is simpel. Dion volgen!
Ik denk omdat het de seizoen opener is en een incourante afstand, dat ik niet helemaal scherp en opgeladen ben voor de wedstrijd. Ik ben vrij relaxed en niet echt echt gespannen. Maar soms kan dat mij nog wel helpen. Langzaam rond ik mijn warming-up af en loop ik naar de call-room. Ik voel me best wel goed, klaar om wat moois neer te zetten. We staan aan de startlijn en de favorieten worden opgenoemd. Ik hoorde mijn naam niet, dus ik dacht: “Mooi des te groter de verassing zo meteen”
Het starschot klinkt en na 100 meter op het rechte stuk wil ik mijn positie kiezen. Precies wat ik voorspelde gebeurde, de haas opende mooi en Dion plakte er gelijk achter. Daarachter was er niemand die initiatief nam, dus ik dook achter Dion. Door het positie kiezen ging de eerste 200 meter echt zo snel voorbij. Nu wilde ik gewoon blijven volgen. Maar ik had al snel door dat Dion echt wel sterk was en makkelijk met de haas mee liep. Ik liet een klein gaatje om toch net iets comfortabeler te kunnen lopen. Dit was misschien niet de beste tactiek, want zo lipe ik op het rechte stuk richting de bel tegen de wind in. Het voelt zwaar, maar in mijn hoofd is de wedstrijd nog lang niet voorbij.
Vorig jaar zag de situatie bij de bel er precies het zelfde uit, maar toen kon ik gewoon nog winnen. Dus met die instelling ga ik de laatste ronde in. Ik loop het gat langzaam dicht en voel dat ik met 300 meter te gaan en de win in de rug het gat wel kan dichtlopen. Ik zet flink aan, zodat ik met 200 meter te gaan een gat voor me heb die ik de laatste 100 meter wel kan overbruggen. Ik keek met 200 meter te gaan en dat gat was helaas nog te groot en mijn versnelling zat er ook niet echt meer in. Sterker nog met nog 120 meter te gaan loop ik echt tegen de Chinese muur aan. Ik probeer te letten op mijn vorm, maar de laatste 80 meter was gewoon sterven. Ik werd ingehaald door vijf man. Voor mijn gevoel liep ik gewoon achteruit. Ik ben nog nooit zo erg het zuur ingegaan.
Ik verlies echt twee seconde in de laatste 100 meter en finish in een tijd van 2.22;36. Waar ik niet heel te vrede mee ben. Ik ben te ambitieus gestart en daar heb ik flink de prijs voor moeten betalen. Prima seizoen opener. Door naar mijn hoofdafstand over twee weken in Nijmegen.
24 mei – 1500 meter Nijmegen
Op naar het echte werk. Na Lisse had ik helaas weer een kleine terugslag aan mijn linker been. Maar ik heb genoeg op de hometrainer gestaan, waardoor ik zeker geen fitheid ben verloren. Dus ik heb er vooral heel vel zin in nu, maar ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten. Ik kan heel moeilijk inschatten waar ik sta op dit moment. Dat is sowieso altijd lastig aan het begin van het seizoen, maar nu nog is dubbel met mijn struggles. Ik pas mijn raceplan hier ook op aan, de bedoeling is dat ik er lekker in kan rollen, dus ik begin gewoon vanaf achteraan en schuif langzaam op naar voren. Dit om teleurstellingen te voorkomen. Vaak heb ik met snelle races namelijk dat ik me zelf opblaas en stel ik ben nu minder fit dan gehoopt. Komt dat nog harder aan natuurlijk. Ik zit in de eerste serie, met echt wel serieus snelle gasten. Maar daar maak ik me niet zo druk om. Ik houd me aan mijn plan.
Het startschot gaat en ik voeg achteraan in. Niet wetend dat ik helemaal op de laatste positie loop. Daar ben ik nou weer net niet mee bezig. De opening ging niet echt hard, waardoor ik helemaal achterin wel een beetje moet inhouden. Daarom kies ik er na 300 meter al voor om door te schuiven. Ik let nu vooral op comfortabel steeds iets harder lopen. Zodat ik niet steeds en sprint inzet om iemand in te halen en dan weer tempo loslaat. Het enige nadeel is dat ik veel in baan twee loop. Maar dat is niet anders.
Ik schuif langzaam wat plaatsjes op en ik hoef nog maar 800 meter. Op een of andere manier kom ik nog bet dichtbij de top drie. Dat is goed nieuws! Ik versnel door en haal nog twee jongens in. Ik beland op vijfde positie. Ik moet nu een klein gaat je dichtlopen naar de nummer vier. Ik zie dat hij het tempo van de top drie niet meer haalt. Dus voor dat de bel klinkt, haal ik hem in. Voor mij is nu helaas opnieuw een gat en dat hielp niet mee. Ik zak in tempo en wordt ingehaald door twee jongens. Het lukte me niet echt om aan te haken. Ik mis wat hardheid in deze fase van de wedstrijd. De laatste 150 meter kan ik nog een knop omzetten, waardoor ik nog wel kan battelen met de twee jongens die me net inhaalde. Ik wordt net aan vijfde in een tijd van 3:42.28.
Een dik pr in mijn eerste wedstrijd. De wedstrijd die ik in ging met de gedachten dat ik ook heel tevreden mocht zijn met een tijd van 3:47. Dus extra veel vreugde bij deze persoonlijke overwinning. Dit tackelt opeens alle onzekerheden en heb ik nog meer zin in de volgende wedstrijd. Wat goed uitkomt, want daarvoor moet ik naar Duitsland Karlsruhe.
31 mei – 1500m Karlsruhe
Vrijdag ochtend word ik opgepikt door papa, want het is maar liefst 6 uur rijden naar Karlsruhe. Dus we hebben een overnachting geregeld, zodat ik niet voor de wedstrijd zover hoef te rijden. We zitten in een buitenwijkje van Karlsruhe, vlak bij een parkje. We komen vroeg in de avond aan en besluiten in het parkje even een rondje los te lopen(met pap op de fiets) en daarna lekker op een bankje zelfgemaakte pasta eten. Voor het slapen gaan nog even Thor in het Duits gekeken. (Verstond er niks van). We hebben lekker kunnen uitslapen, pap is in de ochtend nog even een rondje gaan fietsen en daarna zijn we ontbijt gaan halen.
We rijden alvast richting de baan, maar moeten eerst nog 4 uur tijd overbruggen. Het was die dag best warm, dus ik heb veel gedronken en gekoeld. Zo ook tijdens de warming-up en vlak voor de wedstrijd. Vlak voor de start gooi ik nog ijskoud water in mijn nek en over mijn polsen. Ik ben klaar voor de start. Ik wist van te voren dat ik een van de beste was van het veld. Dus ik wilde goed van voren zitten. De eerste 100 meter kwam ik erachter dat niemand echt achter de haas aan wilde gaan. Dus ik koos ervoor om direct achter de haas te gaan zitten.
Ik voelde me prima en de race startte niet hard. Het is eigenlijk best saai de eerste 500 meter. Ik heb wel door dat de tempomaker ietsjes inzakt. Ik ben alert, want meestal komen er dan jongens van achteren. Dit was gelukkig niet het geval. Ik had door dat de haas het moeilijk begon te krijgen na 650 meter, dus vanuit een klein beetje paniek schreeuw ik dat hij aan de kant moet. Wat best vroeg is twee rondes voor het einde. Ik denk niet na en versnel. Elke 100 meter ga ik een tandje harder en bedacht me nog eens dat ik de laatste 300 meter echt wilde gaan sprinten.
Tot nu toe loop ik nog steeds op kop. Dus ik versnel nog meer en focus nu volledig op mezelf. De bel klinkt en ik maak me klaar voor de laatste 300 meter. Ik voel of zie nogsteeds niemand. Dus ik sprint naar de laatste 200 meter. Hou een heeel klein beetje in, in de bocht en gooi daarna de kraan volledig open. Ik behoud mijn plek en finish in een tijd van 3:42.04. HOPPAAA! Een Pr in deze omstandigheden is meer dan goed. Dat betekent dat er echt nog veel meer in zit.
5 Juni – 1500m Oordegem
Van Duitsland gaan we naar Belgie en dit keer kan mams mee. Ik zit mijn mijn tijden van afgelopen wedstrijden in de A- serie in het hoofdprogramma. Dus daar ben ik best blij mee. Ik denk dat ik qua tijd ongeveer 4e/5e sta, dus genoeg uitdaging. Ik ben best relaxed en ik barst van de zelfvertrouwen. Ik maak me klaar voor de start en doe nog een paar versnellingen. Ik heb echt zin om te racen.
We staan aan de startlijn en het startschot gaat. Ik start best rustig en kom vrij gemakkelijk op positie zes. Dit is prima, niet te ver van voren maar wel dat ik goed controle kan houden. De eerste ronde was niet super snel, dus ik schuif op het rechte stuk twee plaatsjes naar voren. Achter een best grote gast, dus ik kan lekker uit de wind lopen. Met nog 900 meter te gaan wil ik nog een of twee plekjes opschuiven, zodat ik op tweede/derde positie kan lopen. Ik loop de rug uit van die grote gast voor me en zie opeens dat de haas een klein gaatje heeft met de favoriet in zijn rug. Ik schrik daar een beetje van, maar reageer wel direct. Vlak voor de bocht en de laatste twee rondes, loop ik op kop van de volgende groep. Maar het gat is al best groot en die jongen is alleen nog maar meer aan het versnellen.
Dus ik ben best wel wat energie aan het verspillen door het gat dicht proberen te lopen. Maar ja je moet toch wat om een snellere tijd neer te zetten. Ik merk al vrij snel dat die jongen niet meer terug te halen valt en ik begin het met een ronde te gaan ook lastiger te krijgen. Ik probeer het gevoel van vorige week nog op te roepen, toen ging ik echt heel lekker de laatste 300 meter in. Maar dat werkte niet. Vlak voor de bocht werd ik nog ingehaald door een Canadees. Ik volgde hem zodat ik hem nog in de eindsprint kon pakken. Maar ook dit lukte niet meer. Opnieuw loop ik 3:42. Maar het was wel weer een PR, want de tijd was precies 3:42.00. Ik had gehoopt op meer, maar ik was helaas niet scherp genoeg tijdens de wedstrijd.
Ik heb nu drie 1500 meters gelopen, langzaam begin ik meer te denken aan Europees Kampioenschap onder 23. Dat limiet staat op 3:39.55 en met mijn tijden in de afgelopen races en vooral de manier waarop ik ze liep. Heb ik meer hoop gekregen om de limiet te lopen. Dit was/is natuurlijk mijn droom voor dit seizoen. Dit heb ik ook al tegen een enkeling uitgesproken, maar het leek nog best wel ver weg. In de volgende nieuwsbrief zal jullie verder meenemen in de volgende wedstrijden.
Bedankt voor het lezen en bedankt voor alle donaties.
